افراد موفق کارهای متفاوت انجام نمی دهند، بلکه کارها را بگونه ای متفاوت انجام می دهند. (کوروش کبیر)
خوش آمدید - امروز : سه شنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۶
خانه » آخرين اخبار » جاده های ایران زیر پای زوج ماجراجوی فرانسوی + تصاویر
جاده های ایران زیر پای زوج ماجراجوی فرانسوی + تصاویر

جاده های ایران زیر پای زوج ماجراجوی فرانسوی + تصاویر

زوج دوچرخه سوار فرانسوی در حالی وارد البرز شدند که پیش تر از چندین کشور عبور کرده و با آداب و فرهنگ های مختلف آشنا شده اند، آنها با انگیزه صلح و دوستی رکاب می زنند و از مهمان نوازی ایرانی ها خوششان آمده و آن را تجربه ای بی نظیر می دانند، نکته قابل توجه در حرکت این زوج سایکل توریست عدم حمل هیچ گونه ابزار تکنولوژیک پیشرفته از جمله تلفن همراه و .. است.

به گزارش نگین جنوب به نقل از مهر، این روزها که تکنولوژی، دود و ماشین ها همه زندگی بشر را پر کرده است، هنوز هستند افرادی که بی نیاز از تکنولوژی های روز و دردسرهای آن تنها با دوچرخه و یک مسیر یاب ساده مسیری را از فرانسه تا ایران طی می کنند، آن هم رکاب زنان.

دوچرخه سواری به سبک سایکل توریست، یعنی سفر و سیاحت کردن با دوچرخه از شهری به شهر، کشور یا قاره ای دیگر. همواره دوچرخه سورانی از کشورهای مختلف دنیا، با اهداف بشر دوستانه و شعار صلح و دوستی اقدام به چنین سفرهایی می کنند و در این راه سختی های طاقت فرسایی، متحمل می شوند تا به مقصد برسند.

هفته جاری در فروشگاه دوچرخه فروشی ای واقع در منطقه ترک آباد کرج با زن و مرد توریستی برخورد کردم که برای تعمیرات دوچرخه شان به این مغازه مراجعه کرده بودند.

پس از صحبت کردن با آنها و متوجه شدم که زن و شوهری فرانسوی هستند و بعد پذیرایی اندک و استراحت کوتاهی که کردند، به آنها گفتم که خبرنگار هستم و اجازه گرفتم تا با آنها مصاحبه ای داشته باشم.

خانم دوچرخه سوار خود را کامیل معرفی کرد و گفت ۲۶ ساله است و برای اولین بار است که مسافرت را با دوچرخه آغاز کرده است. ولی شوهرش ژاویر، تورهای سیاحتی مختلفی را در اروپا رکاب زده است.

کامیل در ادامه گفت: آنها در مسابقه شرکت نمی کنند و تمرین خاصی هم ندارند، اصولا آنها با دوچرخه مسافرت می کنند.

کامیل در جواب سوالم که پرسیدم از کجا شروع کرده اید و از چه کشورهایی عبور کرده تا به ایران رسیده اید، گفت: از شهر استرازبورگ که در مرز فرانسه و آلمان قرار دارد، سفرشان را شروع کرده اند و آلمان، اتریش، ایتالیا، اسلونی، کرواسی، مونتنگرو، بوسنی، آلبانی، یونان و ترکیه را  پشت سر نهاده اند و به ایران آمده اند.

وی افزود: سفرشان را ۴ ماه پیش شروع کرده اند و تا اینجا هفت هزار کیلومتر را رکاب زده اند. هر روز به طور میانگین ۶۵ کیلومتر را رکاب زده اند.

از کامیل در مورد آب و هوا پرسیدم، گفت: از هوای خیلی سرد ۱۰ درجه زیر صفر سفرشان را شروع کرده اند و برف و باران و سرما و هوای داغ ۴۵ درجه بالای صفر را نیز تجربه کرده اند.

در چهره های آفتاب سوخته شان کاملا مشخص است که سختی های زیادی را تا به اینجا گذرانده اند و خستگی توام با امید برای کشف محیط های جدید و به پایان رساندن سفر، در چهره شان دیده می شود.

از آنها در مورد انگیزه سفرشان پرسیدم گفتند: ما به آنچه در رسانه ها منتشر می شود اعتقادی نداشتیم و خواستیم که خودمان همه چیز را کشف کنیم، مردم همگی پشت کامپیوترشان می نشینند و با استفاده از اینترنت دیگر هیچ چیز را تجربه نمی کنند و به نوعی دور از واقعیت هستند….

آنها افزودند: مثلا برای سفر با دوچرخه از اینترنت اطلاعات می گیرند و می گویند اوه اینجا خیلی سرد است و اوه آنجا خیلی هوا داغ است و در نتیجه هیچ وقت اقدام به چنین سفر ماجراجویانه ای نمی کنند.

نکته ای که برای خود من جالب بود، این بود که با وجود پیشرفت هایی که در صنعت ارتباطات رخ داده و کامپیوترها و تبلت ها و جی پی اس ها، دنیا را قبضه کرده اند، آنها حتی تلفن همراه هم نداشتند و به یک نقشه و قطب نما بسنده کرده و با استفاده از همان به حرکت خود ادامه می دهند.

کامیل در مورد تحصیلاتش گفت: محیط زیست خوانده است و شغلش در زمینه برنامه ریزی شهری است و همسرش ژاویر نیز در زمینه ماهیگیری مشغول است.

ژاویر در جواب این سوال که کشور فرانسه به آنها کمک خاصی نموده است تا سفر خود را شروع کنند؟ گفت: خیر، تمام سفرشان با هزینه شخصی خودشان بوده است و در کشور های مختلف افراد یا سازمان های که در زمینه صلح و دوستی فعالیت می کنند به آنها کمک هایی کرده اند و ژاویر و کامیل سفیران افتخاریشان بوده اند.

در مورد اقامت های روزانه شان پرسیدم، ژاویر توضیح داد: زوج صرفه جویی هستند و اصلا در طول سفرشان به هتل نمی روند.

وی در ادامه افزود: در فرانسه نیز برای رفت و آمدهایم از دوچرخه استفاده می کنم و خیلی خوشحال هستم که ماشین ندارم و پولی برای بنزین هزینه نمی کنم چون هر لیتر بنزین در فرانسه حدود ۲ یورو است که می شود حدود هشت هزار تومان و واقعا به صرفه نیست.

ژاویر درادامه تاکید کرد: بسیاری از مردم در کشورهای مختلف می گویند شما از طریق سفری که انجام می دهید می توانید پول خوبی به دست بیاورید، ولی در جواب این گونه افراد به آنها می گویم ما به آنچه داریم راضی هستیم و به دنبال پول نیستیم و آمده ایم ببینیم در دنیا چه می گذرد.

نکته ای که درباره دوچرخه سواران سایکل توریست جالب است و حرف های ژاویر مهر تائیدی بر آن بود این بود که این گروه دوچرخه سواران، اصولا افرادی هستند که طمع پول زیاد و رفاه زیاد رادر خود کشته اند و انگار این جزئی از اسباب سفر است که حتما باید در کوله ات داشته باشی تا توشه راهت باشد برای هزاران کیلومتری که در پیش رو داری و باید مدام قناعت کنی تا بتوانی به مقصد برسی.

از این زوج جوان ماجراجو از ایران و ایرانی ها پرسیدم و آنها با هیجان زیادی جواب دادند.

ابتدا کامیل گفت: گذر از سرزمین پارس برایشان بسیار شگفت انگیز بوده و با مردمانی آشنا شده اند که به معنای واقعی مهربان و دلسوز هستند.

 وقتی برایم از مهربانی و مهمان نوازی ایرانیان می گوید کاملا از ایماء و اشاراتش می بینم که دارد در مورد چیزی صحبت می کند که برای اولین بار است که تجربه اش کرده……

وی در ادامه افزود: در اروپا شما اگر نیاز به کمک داشته باشید، باید درخواست کنید و تازه مردم خیلی بی تفاوت و سرد از کنارت رد می شوند ولی در ایران نکته ای که خیلی برای ما جذاب و جالب است این است که مردم خودشان می آیند و می پرسند که آیا کمکی نیاز دارید و نمونه اش همین دوست شما که ما در خیابان دید و به اینجا آورد و اینکه صاحب فروشگاه، خیلی با وسواس زیاد پیگیر کارهایمان است و دوچرخه هایمان را تعمیر کرد و سایل مورد نیازمان را به ما داد و هدیه های دیگری هم در کنارش قرار داد.

کامیل در ادامه به این مطلب اشاره کرد: رسانه های فرانسه هیچ چیزی در مورد ایران و مردمانش نمی گویند و او و همسرش تا قبل از آمدن به ایران هیچ اطلاعی در مورد مردم این سرزمین نداشتند ولی دوستان دوچرخه سوارشان که به ایران سفر کرده بودند به آنها پیشنهاد داده بودند که حتما از ایران دیدن کنند.

این زوج جوان افزودند: مردم ایران، مردمی با دانش و آگاه از وضعیت روز دنیا هستند، آمادگی لازم را دارند تا ایده هایشان و طرز تفکرشان را تغییر بدهند یا به اشتراک بگذارند.

از ژاویر پرسیدم که آیا در طول سفرتان از سوالهای مردمی که با شما مواجه می شوند خسته نمی شوید؟ مردمی که به اندازه تمام سفرتان از شما سوال دارند و تا خودشان خسته نشوند دست از سوال پرسیدن بر نمی دارند.

ژاویر با لبخند پاسخ داد: البته هر روز اینطور نیست که ما با مردم صحبت کنیم و گاهی اوقات چند روز فقط خودمان هستیم و دوچرخه و جاده، ولی بعضی روزها که خوب استراحت کرده ایم و تغذیه و همه چیزمان روبه راه بوده است مشکلی نداریم و گاهی اوقات ممکن است خسته باشیم و چند روز خوب نخوابیده باشیم که سعی می کنیم اول کمی استراحت کنیم.

این زوج ماجراجو که قصد دارند بعد از سفرشان مطالب زیادی را در مورد کشورمان بنویسند و با مردم دیگر هم در موردش صحبت نمایند، از مرز بازرگان وارد ایران شده بودند و شهرهای تبریز، اردبیل، رشت و قزوین را گذرانده بودند و حالا به استان البرز رسیده بودند و قصد داشتند برای تمدید ویزایشان به تهران بروند و در حدود دوهفته اقامتشان در ایران، به مشهد، یزد و همچنین شهرهای جنوبی کشور بروند و از سایر قسمت های دیدنی کشورمان دیدن کنند.

همچنین، این زوج جوان قصد دارند از مرز شمال شرقی ایران به ترکمنستان و از آنجا به سمت چین رکاب بزنند.

آنها در جواب این سوال مسیر تعیین شده ای دارند یا خیر، گفتند: مسیر از پیش تعیین شده ای ندارند و به سمتی رکاب می زنند که جاده آنها را صدا می زند.

در پایان به رسم شیرین ایرانی ها آنها را بدرقه کردیم و پشتشان کاسه آبی ریختیم و سلامتی در طول سفر را برایشان آرزو کردیم

                                                                                                                                                                                                                                 گزارش: جواد کریمی

اشتراک گذاری مطلب
ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز